аплі́к, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аплі́к, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аптыма́льны, ‑ая, ‑ае.
Найбольш спрыяльны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арбалі́т, ‑у,
Разнавіднасць лёгкага бетону, які вырабляецца са звычайнага бетону з дабаўленнем драўняных адходаў (выкарыстоўваецца
[Ад лац. arbor — дрэва і грэч. líthos — камень.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
а́рыя, ‑і,
1. Вакальны твор
2. Інструментальная музычная п’еса пеўчага характару.
[Іт. aria.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ахаладжа́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны
2. Які ахалоджвае, асвяжае (пераважна пра напіткі).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ваўнамы́йка, ‑і,
1. Машына
2. Прадпрыемства або частка яго, дзе мыюць воўну.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́вадка, ‑і,
1.
2. Вывад коней
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
азакеры́т, ‑у,
Мінерал, які напамінае з выгляду пчаліны воск і ўжываецца
[Ад грэч. ozō — пахну і kēros — воск.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́гул, ‑у,
1.
2. Абгароджанае месца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́куп, ‑у,
1.
2. Грошы, рэчы, прызначаныя
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)