зале́ташні, ‑яя, ‑яе.
Які існаваў або адбыўся залетась. Залеташні год. Залеташнія падзеі. // Які ўзнік, з’явіўся залетась і існуе, захоўваецца зараз. Залеташняе сена.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
грэ́блівы, ‑ая, ‑ае.
Які адчувае агіду, гадлівасць да ўсякай неахайнасці і ўсюды яе падазрае. Грэблівы чалавек. // Які выражае агіду, гадлівасць. Грэблівая міна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міжакруго́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да рада акругоў, агульны для некалькіх акругоў.
2. Які адбываецца паміж акругамі. Міжакруговыя шахматныя спаборніцтвы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
навадны́, ‑ая, ‑ое.
1. Які часова наводзіцца для пераправы. Навадны мост.
2. Які наводзіць на правільны адказ, дапамагае знайсці яго. Навадное пытанне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэвальве́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да рэвальвера. Рэвальверны стрэл. Рэвальверная кабура.
2. Спец. Які можа рухацца.
•••
Рэвальверны станок гл. станок.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
састо́ены, ‑ая, ‑ае.
Які пасля стаяння даў асадак. Састоены раствор. // Які, стоячы, дайшоў да такой ступені, каб зверху сабралася смятана. Састоенае малако.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
селе́ктарны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да селектара. Селектарны апарат. Селектарная ўстаноўка.
2. Які выконваецца, ажыццяўляецца з дапамогай селектара. Селектарная сувязь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
біметалі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае дачыненне да біметалаў; зроблены з біметалаў. Біметалічная спіраль.
2. Які мае адносіны да біметалізму. Біметалічная сістэма.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
до́нар, ‑а, м.
Чалавек, які дае сваю кроў для пералівання хворым. // Чалавек, у якога бярэцца які‑н. орган для перасадкі (трансплантацыі) другому.
[Ад фр. donneur.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазапарты́йны, ‑ая, ‑ае.
Які знаходзіцца па-за партыяй, не звязаны з ёю; які не мае адносін да партыі. Пазапартыйная групоўка. Пазапартыйныя справы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)