капіі́ст, ‑а, М ‑сце, м.
1. Уст. Перапісчык, які знімае копіі з дакументаў.
2. Мастак, які капіруе арыгінальныя творы іншых мастакоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міжзавадскі́, ‑ая, ‑ое.
1. Які мае адносіны да рада заводаў, агульны для некалькіх заводаў.
2. Які адбываецца паміж заводамі. Міжзавадская спартакіяда.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міжпарла́менцкі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да парламентаў розных дзяржаў. Міжпарламенцкая група.
2. Які адбываецца паміж парламентамі. Міжпарламенцкі абмен думкамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міласэ́рны, ‑ая, ‑ае.
Які выяўляе міласэрнасць; схільны рабіць дабро. Міласэрны чалавек. // Які з’яўляецца вынікам міласэрнасці. Міласэрны ўчынак.
•••
Міласэрная сястра гл. сястра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мы́сленны, ‑ая, ‑ае.
Які паўстае ў мыслях; уяўны. Мысленны вобраз. // Які не выказваецца ўголас, а існуе толькі ў мыслях. Мысленная размова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
насле́дны, ‑ая, ‑ае.
1. Які з’яўляецца наследнікам прастола, улады. Наследны прынц. Наследны князь.
2. Уст. Які перадаецца ў спадчыну. Наследнае права.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
небескары́слівы, ‑ая, ‑ае.
Які выяўляе асабістую зацікаўленасць, разлік у чым‑н.; які мае выгаду ад чаго‑н. Небескарыслівы чалавек. Небескарыслівая дапамога.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
незабяспе́чаны, ‑ая, ‑ае.
1. Які не мае дастатковых сродкаў для існавання. Незабяспечаны чалавек.
2. Які не мае забеспячэння. Незабяспечанае грашовае абавязацельства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нерэгуля́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які адбываецца з перапынкамі; непастаянны. Нерэгулярныя заняткі.
2. Такі, які арганізуецца, склікаецца па меры неабходнасці. Нерэгулярнае войска.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нязмы́ўны, ‑ая, ‑ае.
1. Які цяжка або немагчыма змыць. Нязмыўны вугальны пыл.
2. перан. Такі, які нельга апраўдаць, загладзіць. Пязмыўная ганьба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)