Verbum

нажы́так, -тку, м.

Тое, што нажыта, набыта, куплена.

Хатні н.

|| прым. нажытны́, -а́я, -а́е.

на́мець, -і, ж.

Тое, што намецена ветрам (гурбы снегу, пяску і пад.).

Снежная н.

напе́ў, -пе́ву, мн. -пе́вы, -пе́ваў, м.

Тое, што і мелодыя.

Танцавальны н.

Народныя напевы.

напну́цца, -ну́ся, -не́шся, -не́цца; -нёмся, -няце́ся, -ну́цца; -ні́ся; зак. (разм.).

Тое, што і напяцца.

натвары́ць, -вару́, -во́рыш, -во́рыць; -во́раны; зак., што і чаго.

Нарабіць чаго-н. непажаданага, дрэннага.

націкава́ць, -ку́ю, -ку́еш, -ку́е; -ку́й; зак. (разм.).

Нагледзеўшы што-н., намеціць для набыцця, выкарыстання.

пады́спад, прысл.

1. У самы ніз.

Пакласці п.

2. Пад што-н.

Надзець п.

пазавя́зваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Завязаць усё, многае.

П. мяхі з бульбай.

пазагаро́джваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што.

Загарадзіць усё, многае.

П. сады тынам.

пазагрыза́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго (што).

Загрызці ўсіх, многіх.

Пазагрызалі ваўкі авечак.