Напровесні ’напрадвесні’ (зэльв., Жыв. сл.; калінк., З нар. сл.). Гл. провесна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Нашчама́ць ’нашчапаць’: нашчапай шчэпак (ст.-дар., Нар. сл.). Ад шчама́ць, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Нашчогацца ’насёрбацца’ (пух., З нар. сл.). Ад шчогаць (гл.), відаць, гукапераймальнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Нугры́ці ’назойліва прасіць’ (івац., Нар. сл.). Няясна, магчыма, ад ну (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Капо́та ’смерць’ (клец., Нар. лекс.). З польск. kapota ’правал, пагібель, канцы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Каркажава́ты ’каржакаваты’ (Нар. лекс.). Само тлумачэнне сведчыць аб паходжанні (гл. каржакаваты).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кве́цаць ’мазаць, брудзіць, пэцкаць’ (Пал., Ян., Шатал., Нар. словатв.). Гл. квэцаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ке́дысь ’калісь’ (Сл. паўн.-зах., Нар. лекс.). З польск. kiedyś ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ке́пацца ’кешкацца’ (Нар. сл.). Да капацца (гл.) (а > е пад націскам).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ке́цала ’пэцкаць’ (Нар. лекс.). Да квэцаць (гл.). Параўн. укр. кецяти ’пэцкаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)