вызнача́льнік, ‑а,
1. Тое, што сабою вызначае што‑н.
2. Дапаможнік
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вызнача́льнік, ‑а,
1. Тое, што сабою вызначае што‑н.
2. Дапаможнік
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выме́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Такі, які можа быць вымераны.
2. Які служыць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выпрабава́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны, устаноўлены
2. Тое, што і дапытлівы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
высакаго́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Размешчаны ў высокай горнай мясцовасці.
2. Прыстасаваны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выхлапны́, ‑ая, ‑ое.
Прызначаны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
авіядэса́нт, ‑а,
Войска, якое высаджваецца з самалётаў, верталётаў на тэрыторыю праціўніка
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ага́т, ‑у,
Цвёрды мінерал, які складаецца з слаёў рознай афарбоўкі; выкарыстоўваецца
[Грэч. achates.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агульнасаю́зны, ‑ая, ‑ае.
Агульны, адзіны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адаптава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе;
Прыстасаваць (прыстасоўваць), спрасціць (спрашчаць) тэкст
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абаро́г, ‑а,
Збудаванне ў выглядзе стрэшкі, паднятай на чатырох слупах, якое служыць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)