наро́шчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1.
2. Рабіць мацнейшым,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наро́шчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1.
2. Рабіць мацнейшым,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прала́з, ‑у,
Адтуліна, вузкі праход, праз якія можна пралезці, прайсці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перавэ́ндзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць;
1. Правэндзіць нанава, яшчэ раз.
2. Правэндзіць усё, многае.
3. Завэндзіць звыш меры,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парэ́брына, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўнагру́ды, ‑ая, ‑ае.
Які мае поўныя, высокія грудзі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пашчупле́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сур’ёзнець, ‑ею, ‑ееш, ‑ее;
Рабіцца, станавіцца сур’ёзным.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цеплаабме́н, ‑у,
Працэс пераносу цеплаты ад
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шчыльне́ць, ‑ее;
Станавіцца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лігату́ра, -ы,
1. Прымесь медзі ці волава да золата, серабра для надання ім большай цвёрдасці.
2. Дапаможны сплаў, які дабаўляецца ў метал у плавільнай печы.
3. Нітка, якой перавязваюць крывяносныя сасуды пры аперацыі.
4. Знак, які састаўлены з элементаў двух (ці
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)