све́дкавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сведкі; які выходзіць ад сведкі (у 2, 3 знач.). Сведкавыя паказанні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
се́йнерны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сейнера. Сейнерная лябёдка. // Які ажыццяўляецца з дапамогай сейнера. Сейнерная лоўля рыбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бялі́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да бялення. // Які служыць для бялення. Бялільны раствор. Бялільная сода. Бялільны чан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
задзеравяне́лы і задзервяне́лы, ‑ая, ‑ае.
Разм. Які стаў цвёрдым, як дрэва; адзеравянелы. // Які страціў адчувальнасць; анямелы. Задзеравянелая нага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыда́ткавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да прыдатку. // Які з’яўляецца прыдаткам (у 2 знач.). Прыдаткавыя органы. Прыдаткавае ўтварэнне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рада́рны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да радара. Радарная ўстаноўка. Радарнае абсталяванне. // Які мае радар, радары. Радарная станцыя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ра́дыевы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да радыю. Радыевае выпраменьванне. // Які змяшчае ў сабе радый. Радыевая ру да.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раскла́дачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да раскладкі (у 2 знач.); які выпадае, прыходзіцца згодна раскладцы. Раскладачная норма.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
розначасо́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да розных часоў, які адбываецца ў розныя часы. Розначасовыя падзеі. Розначасовыя пасевы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прадзі́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да прадзення. Прадзільная фабрыка. // Які прызначаецца, служыць для выпрацоўкі пражы. Прадзільны станок.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)