све́тла-шэ́ры
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
све́тла-шэ́ры |
све́тла-шэ́рая |
све́тла-шэ́рае |
све́тла-шэ́рыя |
| Р. |
све́тла-шэ́рага |
све́тла-шэ́рай
све́тла-шэ́рае |
све́тла-шэ́рага |
све́тла-шэ́рых |
| Д. |
све́тла-шэ́раму |
све́тла-шэ́рай |
све́тла-шэ́раму |
све́тла-шэ́рым |
| В. |
све́тла-шэ́ры (неадуш.)
све́тла-шэ́рага (адуш.) |
све́тла-шэ́рую |
све́тла-шэ́рае |
све́тла-шэ́рыя (неадуш.)
све́тла-шэ́рых (адуш.) |
| Т. |
све́тла-шэ́рым |
све́тла-шэ́рай
све́тла-шэ́раю |
све́тла-шэ́рым |
све́тла-шэ́рымі |
| М. |
све́тла-шэ́рым |
све́тла-шэ́рай |
све́тла-шэ́рым |
све́тла-шэ́рых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
цёмна-шэ́ры
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
цёмна-шэ́ры |
цёмна-шэ́рая |
цёмна-шэ́рае |
цёмна-шэ́рыя |
| Р. |
цёмна-шэ́рага |
цёмна-шэ́рай
цёмна-шэ́рае |
цёмна-шэ́рага |
цёмна-шэ́рых |
| Д. |
цёмна-шэ́раму |
цёмна-шэ́рай |
цёмна-шэ́раму |
цёмна-шэ́рым |
| В. |
цёмна-шэ́ры (неадуш.)
цёмна-шэ́рага (адуш.) |
цёмна-шэ́рую |
цёмна-шэ́рае |
цёмна-шэ́рыя (неадуш.)
цёмна-шэ́рых (адуш.) |
| Т. |
цёмна-шэ́рым |
цёмна-шэ́рай
цёмна-шэ́раю |
цёмна-шэ́рым |
цёмна-шэ́рымі |
| М. |
цёмна-шэ́рым |
цёмна-шэ́рай |
цёмна-шэ́рым |
цёмна-шэ́рых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шарэ́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -э́е; незак.
1. Станавіцца шэрым, шарэйшым.
2. Віднецца (пра што-н. шэрае).
3. безас. Світаць або змяркацца.
|| зак. пашарэ́ць, -э́е (да 1 і 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дажджлі́вы, ‑ая, ‑ае.
Багаты дажджом, з частымі дажджамі. Неба было шэрае, халоднае, нібы ў познюю дажджлівую восень. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кусці́сты, ‑ая, ‑ае.
Які расце кустом, кусцікам. Кусцістая пшаніца. □ У пакой цераз кусцістую герань сачылася шэрае святло. Хомчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пру́цік, ‑а, м.
Памянш.-ласк. да прут; тонкі, невялікі прут. На тонкім пруціку калыхалася звітае з аднаго кепскага валосся шэрае гняздзечка. Адамчык. Толькі недарэка верабей аднекуль зверху зляцеў і сеў на жалезны пруцік рашоткі. Гарбук.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
днець, днее; безас. незак.
Займацца на дзень; світаць, развіднівацца. Яшчэ не было ружовай паласы на ўсходзе, і нішто не паказвала, што хутка пачне днець. Шахавец. Па дварэ днела; шэрае святло прабівалася ў .. пакой праз шчыльную суравую фіранку. Гартны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узго́рысты, ‑ая, ‑ае.
Пакрыты ўзгоркамі, з вялікай колькасцю ўзгоркаў. Узгорысты востраў. Узгорысты рэльеф. □ Праскочылі Прыпяць, праскочылі ўтульны ўзгорысты Мазыр. Караткевіч. Хочацца вось так, дыхаючы на ўсе грудзі, ісці прасёлкавай дарогай, глядзець на лес, па ўзгорыстае шэрае поле. Навуменка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ро́хканне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. рохкаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. З гультайскім рохканнем .. [свінні] паволі чухаліся аб шэрае дзерава. Чорны. Не чуваць нідзе не толькі чалавечага голасу, але нават голасу пеўня ці рохкання свінні за плотам. Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
се́рый прям., перен. шэ́ры; (о животных — ещё) сі́вы́;
се́рые глаза́ шэ́рыя во́чы;
се́рый день шэ́ры дзень;
се́рая жизнь шэ́рае жыццё;
се́рый конь сі́вы́ конь.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)