Verbum

гі́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

Вузкая і доўгая спартыўная шлюпка з нізкімі бартамі.

дру́зачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (разм.).

Маленькі асколак чаго-н.

Разбіць на друзачкі.

стро́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

Суцэльнае шво на паверхні тканіны, скуры.

Роўная с.

саро́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

Верхняя або сподняя кашуля.

|| прым. саро́чачны, -ая, -ае.

по́рткі, -так (разм.).

Тое, што і штаны.

|| памянш. по́ртачкі, -чак (разм.).

Цесненькія п.

|| прым. парто́чны, -ая, -ае.

про́чкі, -чак (разм.).

Пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям’і з прычыны нязгоды, неладоў.

Пайсці ў п.

мо́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

Ніжняя мясістая частка вуха.

|| прым. мо́чкавы, -ая, -ае.

паліва́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (разм.).

Тое, што і лейка (у 2 знач.).

пе́начка², -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

Невялічкая пеўчая птушка атрада вераб’іных з бурым апярэннем.

уто́чка¹, -і, ДМ -чцы, ж.

1. гл. утачыць¹.

2. мн. -і, -чак. Сточаная частка чаго-н.