разлі́ў, -лі́ву м., в разн. знач. разли́в;

р. ракі́ — разли́в реки́;

р. ста́лі — разли́в ста́ли

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

структу́ра ж. структу́ра;

с. ста́лі — структу́ра ста́ли;

с. гле́бы — структу́ра по́чвы;

арганізацы́йная с. — организацио́нная структу́ра

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сляб, ‑а, м.

Спец. Стальная пліта, якая служыць загатоўкай для пракаткі ліставой сталі.

[Ад англ. slab — пліта, пласпіна.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фераспла́ў, ‑лаву, м.

Спец. Сплаў жалеза з іншымі элементамі, які выкарыстоўваецца пры выплаўцы сталі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жвіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы; Р мн. ‑ровак; ж.

Род паляўнічай стрэльбы з дамаскай сталі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мартэ́наўскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выплаўкі сталі ў мартэнах. Мартэнаўскі цэх. Мартэнаўская сталь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нізкалегі́раваны, ‑ая, ‑ае.

Спец. З невялікай колькасцю легіруючых элементаў (хрому, вальфраму і пад.). Нізкалегіраваныя сталі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самазагарто́ўка, ‑і, ДМ ‑тоўцы; Р мн. ‑товак; ж.

Тое, што і самазагартоўванне. Самазагартоўка сталі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шырокавядо́мы, ‑ая, ‑ае.

Які мае шырокую вядомасць. Шырокавядомымі сталі крылатыя словы Багдановіча аб рэвалюцыі. Лойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Рубасе́к ’вырубка’ (Сл. рэг. лекс.). Слова з дзвюх блізказначных асноў ‑руб‑ < рубаць ’сячы’ (гл. руб) і сек‑ < секчы (гл.) са злучальным галосным ‑а‑, параўн. у песні: Сталі явар сеч — рубаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)