спартыўная - Пошук

сядло́ўка, ‑і, ДМ ‑лоўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. сядлаць.

2. Спосаб, якім сядлаецца конь; характар сядлання. Спартыўная сядлоўка. Паходная сядлоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

футбо́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Спартыўная трыкатажная кашуля з адкладным каўняром. Новенькая зялёная футболка шчыльна аблягала.. шырокія плечы [юнака]. Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

байда́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

1. Памянш. да байдара; невялічкая байдара.

2. Спартыўная адна- або двухмесная лодка з закрытым верхам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэ́ніс, ‑а, м.

Спартыўная гульня з мячом і ракеткамі на пляцоўцы-корце з сеткай пасярэдзіне. Спаборніцтва па тэнісу.

•••

Настольны тэніс — тое, што і пінг-понг.

[Англ. tennis.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мо́лат, -а, М -лаце, мн. -ы, -аў, м.

1. Вялікі цяжкі малаток для ручной коўкі, драбнення камення і пад.

Кавальскі м.

2. Механічная прылада для апрацоўкі металаў пры дапамозе ціску.

Аўтаматычны м.

3. Спартыўная прылада для кідання: металічнае ядро з тросам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

го́рна-спарты́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	го́рна-спарты́ўны	го́рна-спарты́ўная	го́рна-спарты́ўнае	го́рна-спарты́ўныя
Р.	го́рна-спарты́ўнага	го́рна-спарты́ўнай го́рна-спарты́ўнае	го́рна-спарты́ўнага	го́рна-спарты́ўных
Д.	го́рна-спарты́ўнаму	го́рна-спарты́ўнай	го́рна-спарты́ўнаму	го́рна-спарты́ўным
В.	го́рна-спарты́ўны (неадуш.) го́рна-спарты́ўнага (адуш.)	го́рна-спарты́ўную	го́рна-спарты́ўнае	го́рна-спарты́ўныя (неадуш.) го́рна-спарты́ўных (адуш.)
Т.	го́рна-спарты́ўным	го́рна-спарты́ўнай го́рна-спарты́ўнаю	го́рна-спарты́ўным	го́рна-спарты́ўнымі
М.	го́рна-спарты́ўным	го́рна-спарты́ўнай	го́рна-спарты́ўным	го́рна-спарты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.