Verbum

пазало́та, -ы, ДМ -ло́це, ж.

Тонкі слой золата на паверхні чаго-н.

Гадзіннік з пазалотай.

|| прым. пазало́тны, -ая, -ае.

памы́сны, -ая, -ае (разм.).

1. Жаданы, згодны з думкамі.

Памысная будучыня.

2. Удалы, шчаслівы.

П. паход.

|| наз. памы́снасць, -і, ж.

параві́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

1. Паравы кацёл або рухавік (спец.).

2. Паравоз або цягнік з паравозам (разм., уст.).

парату́нак, -нку, м.

1. Ратунак, дапамога ў бядзе.

Клікаць на п. суседзяў.

2. Выхад з цяжкага становішча.

Не бачыць паратунку.

паро́дзісты, -ая, -ае.

З ярка выражанымі прыметамі добрай пароды (у 1 і 3 знач.).

Пародзістая карова.

|| наз. паро́дзістасць, -і, ж.

партпле́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Спецыяльны чахол з рамянямі для перавозкі пасцельных рэчаў.

|| прым. партпле́дны, -ая, -ае.

паспа́ць, -плю́, -пі́ш, -пі́ць; -пі́м, -піце́, -пя́ць; -пі́; зак.

Правесці некаторы час сплючы, заснуць на кароткі час.

Пасплю з гадзінку.

пастрэ́льваць, -аю, -аеш, -ае; незак.

Страляць (у 1—4 знач.) зрэдку, час ад часу.

П. з кулямёта.

Пастрэльвае ў вуху.

патэ́тыка, -і, ДМ -тыцы, ж. (кніжн.).

Наяўнасць патэтычнага тону, патэтычнага элемента ў чым-н.

Сказаць што-н. з патэтыкай.

паўшчува́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., каго.

Пажурыць, падакараць каго-н. з выхаваўчай мэтай.

Панас паўшчуваў сына за паводзіны ў школе.