агля́дчык, ‑а,
Службовая
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агля́дчык, ‑а,
Службовая
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маха́льнік, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падзме́на, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падпару́чнік, ‑а,
Чын афіцэра ў царскай арміі, які ішоў за чынам прапаршчыка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хан, ‑а,
Тытул манарха, феадальнага правіцеля ў некаторых цюркскіх і мангольскіх народаў.
[Цюрк.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Містрыпі́чка ’рухавая, гаваркая
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Кіраўні́чы ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дыплама́нт, -а,
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
марша́лак, -лка,
1. Вышэйшая службовая
2. У Беларусі ў 19 ст: выбраны з ліку шляхты кіраўнік губерні або павета.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
злачы́нец, -нца,
Чалавек, які робіць або зрабіў злачынства.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)