адлі́пыш
‘той, хто аддзяліўся ад сям'і’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адлі́пыш |
адлі́пышы |
| Р. |
адлі́пыша |
адлі́пышаў |
| Д. |
адлі́пышу |
адлі́пышам |
| В. |
адлі́пыша |
адлі́пышаў |
| Т. |
адлі́пышам |
адлі́пышамі |
| М. |
адлі́пышы |
адлі́пышах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
избега́ть несов. пазбяга́ць (каго, чаго); уніка́ць (каго, чаго); (уклоняться) ухіля́цца (ад чаго); (обходить) абхо́дзіць, абыхо́дзіць, абміна́ць, міна́ць (каго, што);
избега́ть знако́мых пазбяга́ць знаёмых;
избега́ть неприя́тных разгово́ров пазбяга́ць непрые́мных размо́ў, ухіля́цца ад непрые́мных размо́ў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адстраля́цца сов., в разн. знач. отстреля́ться;
а. ад во́рага — отстреля́ться от врага́;
ро́та ~ля́лася — ро́та отстреля́лась
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ацерабі́цца сов. отби́ться; изба́виться;
не ацярэ́бішся ад чаго́-не́будзь — не оберёшься (не изба́вишься) от чего́-л.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
успу́хнуць сов. вспу́хнуть; взду́ться;
па́льцы ўспу́хлі ад хо́ладу — па́льцы вспу́хли от хо́лода;
шчака́ ўспу́хла — щека́ взду́лась
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
царква́ ж., в разн. знач. це́рковь;
драўля́ная ц. — деревя́нная це́рковь;
адлучэ́нне ад царквы́ — отделе́ние от це́ркви
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адкало́цца, -калю́ся, -ко́лешся, -ко́лецца; -калі́ся; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Аддзяліцца, адпасці ад таго, што колецца, разбіваецца.
Адкалолася ручка ад збана.
2. перан. Парваць сувязь з кім-, чым-н., выйсці са складу якой-н. арганізацыі, групы і пад.
А. ад калектыву.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пра што-н. прышпіленае: аддзяліцца, адпасці.
Брошка адкалолася.
|| незак. адко́лвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
|| наз. адко́лванне, -я, н. і адко́л, -у, м. (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пераско́чыць, -чу, -чыш, -чыць; зак.
1. што і цераз што. Зрабіўшы скачок, апынуцца на іншым баку ад чаго-н.
П. канаву.
П. цераз плот.
2. Перамясціцца скачком (скачкамі) на іншае месца.
П. ад акна да дзвярэй.
3. перан., на што. Перайсці ад аднаго прадмета гутаркі да другога, не захоўваючы паслядоўнасці (разм.).
П. на іншую тэму.
|| незак. пераска́кваць, -аю, -аеш, -ае і пераско́кваць, -аю, -аеш, -ае.
|| аднакр. пераско́кнуць, -ну, -неш, -не; -ні (разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адніма́ць несов.
1. (каго, што ад каго, чаго) отнима́ть;
2. (што ад чаго) мат. вычита́ть (что из чего) отнима́ть;
3. (што) отнима́ть, поглоща́ть;
4. (што) безл. парализова́ть;
5. (што) отнима́ть, ампути́ровать;
1-5 см. адня́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
аслабані́цца, -баню́ся, -бо́нішся, -бо́ніцца; -бо́німся, -бо́ніцеся, -бо́няцца; -баніся́; зак. (разм.).
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Стаць свабодным, парожнім, нікім або нічым не занятым.
Кватэра аслабанілася.
Посуд аслабаніўся.
2. Вызваліцца (ад працы, спраў).
А. ад абавязкаў.
|| незак. аслабаня́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.
|| наз. аслабане́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)