намаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да намаграфіі. Намаграфічныя вылічэнні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насыча́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для насычэння чаго‑н. Насычальная маса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натра́вачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да натраўкі. Натравачны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нелікві́дны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да неліквіда. Неліквіднае абсталяванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

полісемі́я, ‑і, ж.

Спец. Наяўнасць у аднаго слова некалькіх значэнняў; мнагазначнасць.

[Ад грэч. poly — многа і sēma — знак.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

по́рта, нескл., н.

Спец. Паштова-тэлеграфныя расходы, якія аплачваюцца заказчыкамі, кліентамі.

[Іт. porto.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прабі́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да прабіравання. Прабірнае кляймо.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пралювія́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да пралювію. Пралювіяльныя адкладанні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праменепраламля́льнасць, ‑і, ж.

Спец. Здольнасць мяняць кірунак светлавога праменя. Праменепраламляльнасць шкла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праменява́нне, ‑я, н.

Спец. Выпраменьванне целам электрамагнітнай энергіі ў акаляючую прастору.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)