рустава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; незак., што.

Спец. Абліцоўваць рустамі. Руставаць фасад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэгалі́т, ‑у, М ‑ліце, м.

Спец. Верхні рыхлы слой грунту Месяца.

[Ад грэч. rhēgos — пакрывала і lithos — камень.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэфле́ксны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Звязаны з адлюстраваннем святла, радыёхваль і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

савінава́тасць, ‑і, ж.

Спец. Стан савінаватага; сумесная з кім‑н. вінаватасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

са́льдавы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да сальда. Сальдавы баланс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самазато́чвальны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае здольнасць заточвацца ў працэсе работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаця́г, ‑а, м.

Спец. Ланцуговы транспарцёр для падачы розных грузаў, матэрыялаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сапрафі́тны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да сапрафітаў. Сапрафітныя бактэрыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святламе́трыя, ‑і, ж.

Спец. Вызначэнне месцазнаходжання батарэй праціўніка па бліску выстралаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святлокапі́р, ‑а, м.

Спец. Апарат для здымання копій на святлоадчувальнай паперы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)