прыва́львацца 1, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прываліцца ​1.

2. Зал. да прывальваць ​1.

прыва́львацца 2, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прываліцца ​2.

2. Зал. да прывальваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ско́лвацца 1, ‑аецца; незак.

1. Незак. да скалоцца ​1.

2. Зал. да сколваць ​1.

ско́лвацца 2, ‑аецца; незак.

1. Незак. да скалоцца ​2.

2. Зал. да сколваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

счэ́свацца 1, ‑аецца; незак.

1. Незак. да счасацца ​1.

2. Зал. да счэсваць ​1.

счэ́свацца 2, ‑аецца; незак.

1. Незак. да счасацца ​2.

2. Зал. да счэсваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узрыва́цца 1, ‑аецца; незак.

Зал. да узрываць ​1.

узрыва́цца 2, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да узарвацца.

2. Зал. да узрываць ​2 (гл. узарваць у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Несудо́мны, несудомы ’надта вялікі, страшны’ (ТС); несудо́мны лес = вялікі, непраходны лес, нетра; несудомны мороз = вялікі, траскучы мароз (мазыр., ул. зал.). Відаць, да суд (гл.), параўн. рус. несудимый ’вельмі моцны, перавышаючы звычайную меру’, не судом (божиим) ’вельмі моцна, у вельмі вялікай колькасці’ (Дзяул. сл.), несудо́м кричать ’крычаць вельмі моцна’ (паўд.-рус., СРНГ), што тлумачыцца зыходным значэннем ’які не падлягае абмеркаванню ці асуджэнню’ (Даль), г. зн. ’надзвычайны’. Аднак для названых слоў нельга выключыць і іншыя версіі ці па меншай меры ўплыў біблейскага імені уласнага Садом, якое пачало ужывацца як апелятыў, паради, судом ’нешта нядобрае, непрыемнае’: Судом ее возьмі, дзе вона дзелася, тая шапка! (ТС), параўн. садомія (содомія) ’вялікае злоўжыванне; моцная разбэшчанасць’ (Нас.) і інш., гл. Някрасава, Диалект, иссл. по рус. яз. M., 1977, 247–250; іншая версія ад *sędoma (паводле Ліуканен, Отглаг. сущ., 131 < Zsędębma ад sъ‑dębiti ’акачанець’), параўн. укр. судо́ма ’міжвольнае скарачэнне мускулаў (ад болю, холаду, пры некаторых захворваннях і г. д.), сутарга’; тады адмоўе ў несудомны можа выконваць функцыю табу; адносна семантычнай мадэлі параўн. халерны, пранцаваты і пад. як экспрэсіўная адмоўная характарыстыка ў адносінах да нежывых прадметаў (халерны холад і пад.). Для спалучэнняў тыпу гушча несудомая можі^а дапусціць народна-этымалагічнае збліжэнне з сыйці, сходзіць (гушча несы(и)домая?); параўн. несходзімы ’непраходны; вялікі (пра лес)’ (ТС).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

адкалу́плены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адкалупіць, адкалупнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адпо́ены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ад паіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адсе́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адсячы (адсекчы).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акрэдытава́цца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; незак.

Спец. Зал. да акрэдытаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акупі́раваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад дзеясл. акупіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)