Verbum

размо́клы, -ая, -ае.

Які размок, размяк ад вільгаці, разбух.

Р. гарох.

разрыўны́, -а́я, -о́е.

Які разрываецца ад удару.

Разрыўная куля.

Р. зарад.

нагалада́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак.

Доўга, многа пагаладаць, папакутаваць ад голаду.

наму́л, -у, м.

Хворае ад націрання месца.

Н. на спіне каня.

памянша́емае, -ага, н.

Лік (або выраз), ад якога адымаюць другі лік.

пасіне́лы, -ая, -ае.

Які стаў сінім, пераважна ад холаду.

Пасінелыя рукі.

пацямне́лы, -ая, -ае.

Які пацямнеў, стаў цёмным.

Пацямнелая ад часу агароджа.

трасу́чка, -і, ДМ -чцы, ж. (разм.).

Ліхаманка, дрыжыкі ад хвалявання.

хам’ё, -я́, н., зб. (разм., груб.).

Хамы.

Трэба пазбаўляцца ад хам’я.

шчыме́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -мі́ць; незак.

1. Востра балець, пячы ад драпін, раздражнення і пад. або ныць, балець тупым болем.

Шчыміць рука ад драпін.

Шчымела сэрца (таксама перан.: пра душэўныя перажыванні).

2. Выклікаць адчуванне прыгнечанасці, нуды і пад.

У грудзях ад крыўды шчымела.

|| наз. шчымле́нне, -я, н.