неправасу́дны, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які не адпавядае патрабаванням закону, які парушае закон. Неправасудны прыгавор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

не́раставы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да нерасту. Нераставая сажалка. // Які нерастуе. Нераставая рыба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нерэнта́бельны, ‑ая, ‑ае.

Які не дае прыбытку, выгады; які не апраўдвае расходаў. Нерэнтабельная прадукцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нубі́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да нубійцаў, які належыць, уласцівы ім. Нубійская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

о́ракскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да оракаў, які належыць, уласцівы ім. Оракская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

о́рачскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да орачаў, які належыць, уласцівы ім. Орачская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павільённы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да павільёна. // Які адбываецца ў павільёне. Павільённыя здымкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падко́сны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да падкоса; які мае падкосы. Падкосная сцяна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падсяўны́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да падсеву; які служыць для падсеву. Падсяўны лубін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пало́сны, ‑ая, ‑ае.

Які робіцца палосамі, у выглядзе палос; які размяшчаецца палосамі. Палоснае снегазатрыманне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)