праваздо́льнасць, ‑і, ж.

Спец. Здольнасць мець права і несці абавязкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

права́р, ‑у, м.

Спец. Ступень, глыбіня праварвання шва (пры зварцы).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праплы́ў, ‑плыву, м.

Спец. Спаборніцтва ў плаванні; адлегласць, накрытая плыўцом.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прасло́ек, ‑слойка, м.

Спец. Тонкі слой паміж пластамі горнай пароды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перакро́й, ‑ю, м.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. перакройваць — перакроіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераку́льнік, ‑а, м.

Спец. Прыстасаванне для разгрузкі адкрытых вагонаў перакульваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перамяжо́ўванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. перамяжоўваць — перамежаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераплаўны́, ‑ая, ‑ое.

Спец. Атрыманы ў выніку пераплаўкі. Пераплаўны чыгун.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перастрае́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. перастройваць — перастроіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перлі́тны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Тое, што і перлітавы. Перлітны чыгун.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)