Verbum

анлайнавы слоўнік

эхінака́ктус м., бот. эхинока́ктус

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

яру́тка ж., бот. яру́тка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ясно́тка ж., бот. ясно́тка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дурны́, -а́я, -о́е.

1. 3 абмежаванымі разумовымі здольнасцямі; бесталковы.

За дурной галавой нагам неспакой (з нар.).

2. Які не выяўляе розуму, пазбаўлены разумнай разважлівасці.

Задаць дурное пытанне.

Дурныя паводзіны.

3. у знач. наз. дурны́, -о́га, м., дурна́я, -о́й, ж., мн. -ы́я, -ы́х. Тое, што і дурань (у 1 знач.).

Дурному закон не пісан (прыказка).

◊

Дурны як бот; дурны як пень (разм., груб.) — пра разумова адсталага чалавека.

Няма дурных! — выказванне нязгоды з кім-н., адмаўленне выконваць што-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ир бот., см. а́ир.