ува́р, ‑у,
1.
2. Колькасць, аб’ём, на які паменшала што‑н. пры варцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ува́р, ‑у,
1.
2. Колькасць, аб’ём, на які паменшала што‑н. пры варцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
упы́н, ‑у,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
устанаўле́нне, ‑я,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ухо́дзіны, ‑дзін;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
філагені́я, ‑і,
1. Навука, якая вывучае заканамернасці развіцця жывёльнага і расліннага свету.
2.
[Ад грэч. phylē — племя і génos — паходжанне, нараджэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цо́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цямне́цца, ‑еецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цямра́ны, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эрудзі́раваны, ‑ая, ‑ае.
Які валодае эрудыцыяй; дасведчаны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́бавіць, -баўлю, -бавіш, -бавіць; -баўлены;
1. каго-што. Выцягнуць, дастаць
2. каго. Пераканаць, прымусіць выйсці, выехаць адкуль
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)