медалі́ст, ‑а,
1. Той, хто атрымаў медаль за выдатныя поспехі ў вучобе.
2. Конь, сабака і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
медалі́ст, ‑а,
1. Той, хто атрымаў медаль за выдатныя поспехі ў вучобе.
2. Конь, сабака і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мы́за 1, ‑ы,
Сядзіба з сельскагаспадарчымі будынкамі; хутар (пераважна ў Прыбалтыцы).
[Эст. môis.]
мы́за 2,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крысо́, ‑а,
Ніжняя частка якой‑н. адзежыны, палавіны якой спераду расхінаюцца; пала.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лаві́цца, ловіцца;
1. Пападацца ў сетку, сіло, пастку і
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лыга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Нанізваць якія‑н. рэчы на шнурок, дрот і
2. Начэпліваць вяроўку на рогі, шыю жывёле.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
неабся́жны, ‑ая, ‑ае.
Вялікі па працягласці, памерах; бязмежны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
несамасто́йны, ‑ая, ‑ае.
Які дзейнічае
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
няўро́блены, ‑ая, ‑ае.
Які ніколі або даўно не ўрабляўся (пра зямлю, глебу і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паблі́скваць, ‑ае;
Блішчаць час ад часу, няярка адсвечваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нажда́к, ‑у,
Горная парода, якая складаецца з дробных зярнят карунду і прымесей іншых мінералаў.
[Цюрк. nadžak.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)