шарава́та-чо́рны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шарава́та-чо́рны шарава́та-чо́рная шарава́та-чо́рнае шарава́та-чо́рныя
Р. шарава́та-чо́рнага шарава́та-чо́рнай
шарава́та-чо́рнае
шарава́та-чо́рнага шарава́та-чо́рных
Д. шарава́та-чо́рнаму шарава́та-чо́рнай шарава́та-чо́рнаму шарава́та-чо́рным
В. шарава́та-чо́рны (неадуш.)
шарава́та-чо́рнага (адуш.)
шарава́та-чо́рную шарава́та-чо́рнае шарава́та-чо́рныя (неадуш.)
шарава́та-чо́рных (адуш.)
Т. шарава́та-чо́рным шарава́та-чо́рнай
шарава́та-чо́рнаю
шарава́та-чо́рным шарава́та-чо́рнымі
М. шарава́та-чо́рным шарава́та-чо́рнай шарава́та-чо́рным шарава́та-чо́рных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

смоль,

У выразе: як смоль — вельмі чорны (пра чорныя валасы; наогул што-н. чорнае).

Барада як с.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чарну́шка¹, -і, ДМ -шцы, ж.

Аднагадовая травяністая расліна сямейства казяльцовых, чорнае насенне якой выкарыстоўваецца як вострая прыправа.

Хлеб з чарнушкай.

|| прым. чарну́шкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

эбе́н, і , м.

1. . Чорнае трапічнае дрэва і роднасныя яму пароды з каштоўнай драўнінай.

2. . Драўніна гэтага дрэва.

Э. каштуе вельмі дорага.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чёрное сущ. чо́рнае, -нага ср.;

ходи́ть в чёрном хадзі́ць у чо́рным.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гудро́н, ‑у, м.

Чорнае смалістае рэчыва — астатак, які атрымліваецца пры перагонцы нафты.

[Фр. goudron.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эбе́навы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да абена; зроблены з эбену. Эбенавая шкатулка. Эбенавая дошка.

2. у знач. наз. эбе́навыя, ‑ых. Сямейства трапічных злучанапялёсткавых раслін, да якіх адносіцца і чорнае дрэва.

•••

Эбенавае дрэва — тое, што і чорнае дрэва (гл. дрэва).

[Ад грэч. ébenos — чорнае дрэва.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тарфя́нішча, ‑а, н.

Асушанае тарфяное балота. Вялізнае чорнае тарфянішча парушыла каляровую размалёўку ландшафту. В. Вольскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чарнапёры, ‑ая, ‑ае.

Які мае чорнае пер’е. А па лугах паходжваюць буслы, Сурдут надзеўшы чарнапёры. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

духаве́нства, -а, н., зб.

Служыцелі рэлігійнага культу.

Праваслаўнае д.

Каталіцкае д.

Мусульманскае д.

Белае духавенства — частка праваслаўнага духавенства, якая не дае зароку строга прытрымлівацца бясшлюбнасці.

Чорнае духавенства — частка праваслаўнага духавенства, якая строга прытрымліваецца манаскага зароку не ўступаць у шлюб.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)