впада́ть несов.

1. (вваливаться, вдаваться внутрь) запада́ць, упада́ць, ува́львацца, права́львацца;

2. (приходить в какое-л. состояние) упада́ць;

впада́ть в бе́дность упада́ць у бе́днасць, бядне́ць;

впада́ть в оши́бку памыля́цца;

3. (о реке и т. п.) упада́ць;

река́ впада́ет в мо́ре рака́ ўпада́е ў мо́ра;

впада́ть в де́тство дзяці́нець;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прониза́ть сов.

1. (продеть сквозь что) праніза́ць, пралыга́ць, працягну́ць;

2. (некоторое время) праніза́ць, пралыга́ць;

3. (пробить насквозь) прабі́ць, праня́ць, пракало́ць, праця́ць;

4. перен. (проникнуть внутрь кого-, чего-л.) праня́ць, праніза́ць;

лучи́ со́лнца прониза́ли ли́стья дере́вьев прамяні́ со́нца праня́лі (праніза́лі) лі́сце дрэў;

прониза́ло хо́лодом безл. праніза́ла хо́ладам;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папада́ць несов.

1. (в цель) попада́ть;

2. (куда-л.) попада́ть;

3. (внутрь чего-л.) попада́ть; проника́ть;

4. безл., разг. (о наказании) попада́ть; достава́ться, влета́ть;

1-4 см. папа́сці;

зуб на зуб не ~да́е — зуб на́ зуб не попада́ет

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ува́львацца I несов.

1. в разн. знач. вва́ливаться;

2. (внутрь) обру́шиваться, прова́ливаться;

1, 2 см. увалі́цца I;

3. страд. вва́ливаться; обру́шиваться, прова́ливаться; см. ува́льваць I 1, 2

ува́львацца II несов., возвр., страд. ува́ливаться; см. увалі́цца II, ува́льваць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уклада́ць I несов.

1. (спать) укла́дывать;

2. (класть внутрь чего-л.) вкла́дывать; засо́вывать, сова́ть;

3. перен. вкла́дывать;

1-3 см. улажы́ць 1, 5, 6, укла́сці I 4

уклада́ць II несов. (пособие, книгу и т.п.) составля́ть; см. укла́сці II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

увалі́ць I сов.

1. (вбросить что-л. тяжёлое, громоздкое) ввали́ть;

2. (внутрь) обру́шить, провали́ть;

3. разг. (всыпать, вложить в большом количестве) вбу́хать;

4. разг. (войти толпой) ввали́ть

увалі́ць II сов. (обработать валянием) уваля́ть, уката́ть;

у. ля́мец — уваля́ть (уката́ть) во́йлок

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закру́чваць несов.

1. (крутя, завинчивать, вворачивать внутрь) зави́нчивать, завёртывать;

2. (поворачивая) закрыва́ть, завора́чивать;

3. (крутя, завивать) закру́чивать;

4. (обвивая кругом, наматывать) закру́чивать, зама́тывать;

5. (придавать вращательное движение) закру́чивать;

6. (упаковывать, обёртывать) завёртывать, завора́чивать;

1-6 см. закруці́ць 1-4, 7, 8

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запхну́ць сов., однокр.

1. (поместить что-л. внутрь чего-л.) запихну́ть, су́нуть, засу́нуть;

з. паку́нак у кішэ́нь — запихну́ть (су́нуть, засу́нуть) свёрток в карма́н;

2. (толкая, заставить войти куда-л.) затолка́ть, затолкну́ть;

арыштава́ных ~ну́лі ў машы́ну — аресто́ванных затолка́ли (затолкну́ли) в маши́ну

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

укі́даць сов.

1. (внутрь чего-л. в несколько приёмов) вброса́ть, вкида́ть;

2. (чем-л.) заброса́ть;

усю́ падло́гу ўкі́далі аку́ркамі — весь пол заброса́ли оку́рками;

3. (в бёрдо) вкида́ть

укіда́ць несов.

1. броса́ть, вбра́сывать, вки́дывать;

2. (в пищу) класть;

1, 2 см. укі́нуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

укало́ць сов.

1. уколо́ть; (поранить — ещё) наколо́ть;

я ўкало́ў руку́ — я уколо́л (наколо́л) ру́ку;

2. перен. (обидеть) уколо́ть, уязви́ть;

заўва́га балю́ча ўкало́ла яго́ — замеча́ние бо́льно уколо́ло (уязви́ло) его́;

3. (заставить войти внутрь) вколо́ть; воткну́ть;

у. іго́лку ў паду́шачку — вколо́ть (воткну́ть) иго́лку в поду́шечку

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)