ларынгалагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да ларынгалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лейкацыто́з, ‑у, м.

Спец. Павелічэнне колькасці лейкацытаў у крыві.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лесірава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. лесіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лёгкавыпарны́, ‑ая, ‑ое.

Спец. Які лёгка выпараецца. Лёгкавыпарное рэчыва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лімфадэні́т, ‑у, М ‑ніце, м.

Спец. Запаленне лімфатычных вузлоў.

[Ад лац. lympha — вільгаць і грэч. adén — залоза.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праёмны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для прабівання наскрозь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праланга́цыя, ‑і, ж.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. пралангаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамасло́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. З прамымі слаямі. Прамаслойная драўніна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прасады́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да прасодыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прастаты́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да праста́ты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)