Verbum

павыкарчо́ўваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Выкарчаваць усё, многае.

П. пні.

П. бюракратаў з устаноў (перан.).

павыма́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

Выняць адно за другім усё, многае.

П. рэчы з чамадана.

падпа́ліна, -ы, мн. -ы, -лін, ж.

Рыжаватая або белаватая пляма на поўсці жывёлы.

Карова чорная з падпалінамі.

сталебето́н, -у, м.

Бетон з напаўняльнікам са стальных апілак замест гравію і шчэбеню.

|| прым. сталебето́нны, -ая, -ае.

судакла́дчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто выступае з судакладам.

|| ж. судакла́дчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

сумно́жнік, -а, мн. -і, -аў, м.

У матэматыцы: адзін з некалькіх множнікаў, якія ўваходзяць у адзін здабытак.

супаста́ўны, -ая, -ае.

Такі, які можа быць супастаўлены з чым-н.

Супастаўныя паняцці.

|| наз. супаста́ўнасць, -і, ж.

сусе́дні, -яя, -яе.

Размешчаны па суседстве, блізка, побач з кім-, чым-н.

С. надзел зямлі.

Суседняя краіна.

сцяле́жыцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -жыцца; зак.

Пра калёсы: зляцець з перадка.

|| незак. сцяле́жвацца, -аецца.

сцяле́жыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны; зак., што.

Пра калёсы: сарваць з перадка.

|| незак. сцяле́жваць, -аю, -аеш, -ае.