падсо́л, ‑у, м.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падсаліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазітро́н, ‑а, м.

Спец. Элементарная часцінка з дадатным зарадам.

[Лац. positivus — дадатны і (элек)трон.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

па́зушны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які размешчаны ў пазусе ліста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палаталізава́цца, ‑зуецца; зак. і незак.

Спец. Стаць (станавіцца) палатальным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паліпападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Падобны да паліпа. Паліпападобная пухліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палярызава́цца, ‑зуецца; зак. і незак.

Спец. Падвергнуцца (падвяргацца) палярызацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палярыза́тар, ‑а, м.

Спец. Прылада для атрымання палярызаванага святла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пантаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да пантографа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параахаладжа́льнік, ‑а, м.

Спец. Прыбор для рэгулявання тэмпературы пары.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параме́р, ‑а, м.

Спец. Прылада для вымярэння расходу пары.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)