астыгматы́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да астыгматызму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акамадацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае дачыненне да акамадацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акрэдытава́цца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; незак.

Спец. Зал. да акрэдытаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аксідава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. аксідаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аку́кліцца, ‑ліцца; зак.

Спец. Ператварыць з лічынкі ў кукалку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акумулі́раванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. акумуліраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аніённы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да аніёна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аперцэпцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае дачыненне да аперцэпцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́квасіцца, ‑сіцца; зак.

Спец. Стаць выквашаным. Аўчыны добра выквасіліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́паяць, ‑паяю, ‑паяеш, ‑паяе; зак., што.

Спец. Распаяўшы, выняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)