зашліфо́ўванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. зашліфоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

здзіра́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для здзірання. Здзіральны інструмент.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зды́мнік, ‑а, м.

Спец. Прыстасаванне для знімання чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зейгерава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., што.

Спец. Рабіць зейгераванне.

[Ад ням. seigern.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зенкерава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. зенкераваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зносаўсто́йлівы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які валодае зносаўстойлівасцю. Зносаўстойлівы сплаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ілювія́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да ілювію.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́квасіцца, ‑сіцца; зак.

Спец. Стаць выквашаным. Аўчыны добра выквасіліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́паяць, ‑паяю, ‑паяеш, ‑паяе; зак., што.

Спец. Распаяўшы, выняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́плавак, ‑лаўка, м.

Спец. Кавалак металу, выплаўлены з руды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)