палата́льнасць, ‑і, ж.

Спец. Наяўнасць змякчэння гукаў мовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паліно́м, ‑а, м.

Спец. Тое, што і мнагачлен.

[Ад грэч. polý — многа і nomos — частка.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паліфо́нны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Тое, што і поліфанічны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натра́ўліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Спец. Незак. да натравіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натра́ўшчык, ‑а, м.

Спец. Рабочы, спецыяліст па натраўцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неапла́зма, ‑ы, ж.

Спец. Новаўтварэнне тканкі (у арганізме).

[Ад грэч. neos — новы і plasma — утварэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неплацежаздо́льнасць, ‑і, ж.

Спец. Стан неплацежаздольнага. Неплацежаздольнасць прадпрыемства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неправаздо́льнасць, ‑і, ж.

Спец. Стан неправаздольнага. Неправаздольнасць наследніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неправамо́цнасць, ‑і, ж.

Спец. Стан неправамоцнага. Неправамоцнасць суда.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наздраві́на, ‑ы, ж.

Спец. Наздраватае, порыстае месца; сітавіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)