замыка́льнік, ‑а, м.

Спец. Прыстасаванне, якое ўтварае замыканне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запаўні́цель, ‑я, м.

Спец. Тое, што і запаўняльнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зараджа́льшчык, ‑а, м.

Спец. Баец, які зараджае гармату.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ле́нчык, ‑а, м.

Спец. Драўляная аснова кавалерыйскага сядла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лігні́тавы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Тое, што і лігнітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ліпо́ма,

Спец. Дабраякасная пухліна з тлушчавай тканкі; тлушчак.

[Ад грэч. lipos — тлушч.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

малагабары́тнасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць малагабарытнага. Малагабарытнасць машыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мембра́навы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Тое, што і мембранны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

металаіда́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Тое, што і металоідны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мікраля́мпа, ‑ы, ж.

Спец. Лямпа вельмі малых памераў.

[Ад грэч. mikrós — маленькі і лямпа.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)