залаці́льшчык, ‑а, м.

Спец. Майстар, які займаецца залачэннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замыка́льнік, ‑а, м.

Спец. Прыстасаванне, якое ўтварае замыканне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запаўні́цель, ‑я, м.

Спец. Тое, што і запаўняльнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зараджа́льшчык, ‑а, м.

Спец. Баец, які зараджае гармату.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мембра́навы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Тое, што і мембранны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

металаіда́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Тое, што і металоідны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мікраля́мпа, ‑ы, ж.

Спец. Лямпа вельмі малых памераў.

[Ад грэч. mikrós — маленькі і лямпа.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выбіўны́, ‑ая, ‑ое.

Спец. Зроблены шляхам выбівання, чаканні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асты́т, ‑у, М ‑тыце, м.

Спец. Запаленне косці.

[Ад грэч. osteon — косць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

балтарэ́з, ‑а, м.

Спец. Прылада для нарэзвання балтоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)