Таласа́ ’дробныя хвалі на вадзе, зыб’ (слаўг., Яшкін, Слоўнік), ’дробныя зморшчыш, хвалі на вадзе’ (Ласт.), тало́сіцца ’злёгку хвалявацца, зыбацца (пра ваду)’, таласі́ць ’мігацець, мітусіцца (у вачах)’ (Ласт.). Нягледзечы на наяўнасць у гаворках некаторых міжземнаморскіх тэрмінаў (параўн. трымуктан, гл.), наўрад ці звязана з балканскім тэрмінам, параўн. макед. талас ’хваля, вал’, серб.-харв. та̏лас ’вал’, што ўзыходзіць да грэч. θάλασσα ’мора’ праз тур. talaz/talas/tales ’хваля, вал’, параўн. таксама харв. talàsati ’пералівацца (пра ваду, збожжа на полі)’, гл. Скок, 3, 438; Зайкоўскі, Слов. етим., 183; спец. пра грэчаскае слова гл. Ньюман, Arctos (Helsinki), 14, 51–78. Хутчэй звязана з наступным словам, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

адса́дак, ‑дка, м.

Спец. Адсаджаная расліна; флянс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акіслі́ць, ‑ліць; зак., што.

Спец. Выклікаць акісленне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алатрапі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Выкліканы, створаны алатропіяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аніён, ‑а, м.

Спец. Адмоўна зараджаны іон.

[Ад грэч. ana — уверх і iōn — ідучы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

антрапамо́рфны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Чалавекападобны. Антрапаморфныя малпы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кантагіёзны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Заразлівы. Кантагіёзнае захворванне.

[Лац. contagiosus — заразлівы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кіслава́льніца, ‑ы, ж.

Спец. Жан. да кіславальнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кадзірава́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для кадзіравання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лабі́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Настойкі, няўстойлівы, рухомы.

[Ад. лац. labilis — рухомы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)