Таласа́ ’дробныя хвалі на вадзе, зыб’ (слаўг., Яшкін, Слоўнік), ’дробныя зморшчыш, хвалі на вадзе’ (Ласт.), тало́сіцца ’злёгку хвалявацца, зыбацца (пра ваду)’, таласі́ць ’мігацець, мітусіцца (у вачах)’ (Ласт.). Нягледзечы на наяўнасць у гаворках некаторых міжземнаморскіх тэрмінаў (параўн. трымуктан, гл.), наўрад ці звязана з балканскім тэрмінам, параўн. макед. талас ’хваля, вал’, серб.-харв. та̏лас ’вал’, што ўзыходзіць да грэч. θάλασσα ’мора’ праз тур. talaz/talas/tales ’хваля, вал’, параўн. таксама харв. talàsati ’пералівацца (пра ваду, збожжа на полі)’, гл. Скок, 3, 438; Зайкоўскі, Слов. етим., 183; спец. пра грэчаскае слова гл. Ньюман, Arctos (Helsinki), 14, 51–78. Хутчэй звязана з наступным словам, гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
вальтыжыро́вачны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Прызначаны для вальтыжыроўкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
велярыза́цыя, ‑і, ж.
Спец. Дадатковая заднепаднябенная артыкуляцыя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
екцення́, ‑і, ж.
Спец. Частка праваслаўнага набажэнства.
[Ад грэч. ekténeia — шчырасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гераі́н, ‑у, м.
Спец. Наркотык моцнага дзеяння.
[Фр. héróine.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
залаці́льшчыца, ‑ы, ж.
Спец. Жан. да залацільшчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кадзірава́льны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Прызначаны для кадзіравання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́траўшчыца, ‑ы, ж.
Спец. Жан. да вытраўшчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акіслі́ць, ‑ліць; зак., што.
Спец. Выклікаць акісленне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
алатрапі́чны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Выкліканы, створаны алатропіяй.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)