апастэрыёрнасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць апастэрыёрнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абду́ктар, ‑а, м.

Спец. Адводная мышца.

[Лац. abduco — адводжу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кантагіёзнасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць кантагіёзнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вакцына́цыя, ‑і, ж.

Спец. Прышчапленне вакцыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звышправо́днасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць звышправоднага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыверге́нцыя, ‑і, ж.

Спец. Разыходжанне, расчапленне.

[Ад лац. divergium.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыстрыбуты́ўнасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць дыстрыбутыўнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заафе́рма, ‑ы, ж.

Спец. Жывёлагадоўчая ферма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лікві́днасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць ліквіднага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

манахро́м, ‑а, м.

Спец. Аднаколерны прадмет.

[Ад грэч. mónos — адзін і chrōma — фарба.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)