прыкла́дка, ‑і, ДМ ‑дцы, ж.

Спец. Прыманне неабходнага для прыцэльвання становішча.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

радыёперада́тчык, ‑а, м.

Прыстасаванне для перадачы інфармацыі на адлегласць пры дапамозе радыёхваль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разме́нны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаецца, служыць для размену. Разменная манета. Разменная каса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раці́н, ‑у, м.

Шарсцяная, з завітым густым ворсам тканіна для верхняга адзення.

[Фр. ratine.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палірава́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для паліравання, выкарыстоўваецца пры паліраванні. Паліравальная паста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пало́льнік, ‑а, м.

Прылада для разрыхлення глебы і ачысткі пасеваў ад пустазелля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

памякча́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для памякчэння, змякчэння чаго‑н. Памякчальная мазь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

немаёмны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае сродкаў для існавання; бедны. Немаёмныя класы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паветранаграва́льнік, ‑а, м.

Апарат, прызначаны для надзімання гарачага паветра пры выплаўцы чыгуну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намо́тачны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для намоткі. Намотачны аўтамат. Намотачны барабан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)