газа́цыя, ‑і, ж.

Спец. Тое, што і газіраванне. Газацыя глебы. Газацыя вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адблы́тацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Развязаць, раскруціць тое, чым што‑н. заблытана.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апылкава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак.

Тое, што і апыліць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аскрэ́бці, аскрабу, аскрабеш, аскрабе; аскрабём, аскрабяце; зак., што.

Тое, што і абскрэбці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асля́к, ‑а, м.

1. Дзікі асёл.

2. Тое, што і мул ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асы́пак, ‑пку, м.

Тое, што асыпалася з гары ў выніку разбурэння пароды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атрапа́цца, атраплюся, атрэплешся, атрэплецца; зак.

Тое, што і абтрапацца (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўто́, нескл., н.

Разм. Тое, што і аўтамабіль. Легкавое аўто. Караван аўто.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ваяжо́р, ‑а, м.

Уст.

1. Падарожнік; вандроўнік.

2. Тое, што і коміваяжор.

[Фр. voyageur.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

во́рагаў, ‑ава.

Які належыць ворагу; тое, што і варожы (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)