лучні́к, -ка́ м. (подвешенное приспособление для освещения) камелёк, свете́ц

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

касні́к, -ка́ м. ле́нточка ж., ле́нта ж. (в косе)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

начні́к, -ка́ м.

1. (лампочка) ночни́к;

2. разг. полуно́чник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыкладні́к, -ка́ м., разг. прикладни́к;

маста́к-п. — худо́жник-прикладни́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раўчу́к, -ка́ м.

1. руче́й, ручеёк;

2. боро́здка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ту́таўнік, -ка, (о древесине и собир.) -ку м. ту́товник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хаўлу́к, -ка́ м., обл. (шерсти, ваты и т.п.) клок

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Во́сяка ’вось тут’ (Шат.). Ад вося (гл. вось) і часц. ‑ка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вы́йгранка ’выйгрыш, карысць, выгада’ (БРС, КТС). Да выйграць з суф. ‑ка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ка ’кажа’ (Кліх, Рам., Сержп., Федар., 1, Янк. 1, Янк. 2, Сержп. Грам.). Паводле Карскага, 1, 267, ка < кажа, як мо < можа, у выніку рэдукцыі слова, якое часта ўжываецца ў апавядальнай мове. Параўн. іншы прыклад алеграформы казаць: балг. дыял. каам казу(в)ам.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)