размалёўшчык, ‑а, м.

Спецыяліст па размалёўцы (у 1, 2 знач.). Размалёўшчык цацак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разьбаўшчы́к, ‑а, м.

Спец. Рабочы, спецыяліст па нарэзцы разьбы (у 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскамандзірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго-што.

Спец. Размеркаваць (рабочых) па работах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рысаво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Той, хто вырошчвае рыс; спецыяліст па рысаводству.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэйкапрака́тчык, ‑а, м.

Рабочы, які абслугоўвае рэйкапракатны стан; спецыяліст па пракатцы рэек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самазапа́льванне, ‑я, н.

Запальванне, якое адбываецца само па сабе. Самазапальванне кіслароднага рэдуктара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самакірава́льнасць, ‑і, ж.

Аўтаматычны рух чаго‑н. па зададзенаму курсу. Самакіравальнасць ракеты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сіліка́тчык, ‑а, м.

Разм.

1. Спецыяліст па сілікатах.

2. Работнік сілікатнай прамысловасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

складаназале́жны, ‑ая, ‑ае.

У граматыцы — пабудаваны па спосабу граматычнай залежнасці. Складаназалежныя сказы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

складаназлу́чаны, ‑ая, ‑ае.

У граматыцы — пабудаваны па спосабу граматычнага злучэння. Складаназлучаныя сказы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)