Ма́лаве́ле, малове́ля ’крыху, трошкі’, ігн. ’няцяжка’ (Сцяшк., Сл. Брэс., Сцяшк. Сл., Сцяц., Сл. ПЗБ). З польск. małowiele, małowiela, якія з malo‑nie wiele ’трохі, колькі-небудзь’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Крана́ць ’датыкацца да чаго-небудзь, чапаць’ (ТСБМ, Сл. паўн.-зах., КЭС, лаг., Гарэц., Мядзв.). Да *кратнуць. Спачатку крануць (< *кратнуць). Потым па аналогіі кранаць. Гл. кратаць 2.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прыстава́ка ’той, хто хутка стамляецца’; ’надакучлівы чалавек’ (Янк. 3.). Да прыста́ць, прыстава́ць ’стаміцца, змагчыся; прычапіцца да каго-небудзь’ < стаць. Аб суфіксацыі гл. Сцяцко, Афікс. наз., 25.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пры́тарны ’непрыемны ад празмернай канцэнтрацыі якіх-небудзь якасцей (пра смак, пах і пад.)’; ’празмерна, ненатуральна саладжавы’ (ТСБМ). Улічваючы ўжыванне толькі ў літаратуры, — з рус. при́торный ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
даве́дка ж., в разн. знач. спра́вка;
звярну́цца куды́-не́будзь за ~кай — обрати́ться куда́-ли́бо за спра́вкой;
зрабі́ць ~ку — навести́ спра́вку;
д. з ме́сца пра́цы — спра́вка с ме́ста рабо́ты;
бюро́ ~дак — спра́вочное бюро́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
друка́рскі печа́тный; типогра́фский; (служащий, предназначенный для печатания книг — ещё) книгопеча́тный;
~кая спра́ва — печа́тное де́ло;
д. стано́к — печа́тный стано́к;
д. знак — типогра́фский знак;
выдава́ць што-не́будзь ~кім спо́сабам — издава́ть что́-л. типогра́фским спо́собом
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падсадзі́ць сов.
1. в разн. знач. подсади́ть;
п. на каня́ — подсади́ть на ло́шадь;
п. кве́так — подсади́ть цвето́в;
п. да каго́-не́будзь — подсади́ть к кому́-л.;
2. (под низ чего-л.) подложи́ть, подсу́нуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перашко́дзіць (каму, чаму) сов. помеша́ть, затрудни́ть (что); воспрепя́тствовать (кому, чему, в чём);
яму́ ~дзілі працава́ць — ему́ помеша́ли рабо́тать;
п. спра́ве — помеша́ть де́лу, затрудни́ть де́ло;
п. чыі́м-не́будзь наме́рам — воспрепятствова́ть чьи́м-л. наме́рениям
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тлумачэ́нне ср.
1. объясне́ние, толкова́ние;
2. толкова́ние, поясне́ние;
1, 2 см. тлума́чыць;
3. объясне́ние;
патрабава́ць ~ння ад каго́-не́будзь — тре́бовать объясне́ния от кого́-л.;
знайсці́ т. гэ́тай з’я́ве — найти́ объясне́ние э́тому явле́нию
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
обда́ть сов.
1. (облить) аблі́ць, мног. паабліва́ць;
обда́ть фру́кты водо́й аблі́ць фру́кты вадо́й;
обда́ть кипятко́м аблі́ць кі́пнем (кі́петнем, ва́рам);
обда́ть гря́зью аблі́ць гра́ззю;
2. (охватить, пронизать) ахапі́ць, паве́яць (на каго, што, чым-небудзь);
его́ обда́ло хо́лодом на яго́ паве́яла хо́ладам;
3. перен. агарну́ць, паве́яць (на каго, што, чым-небудзь);
меня́ обда́ло че́м-то родны́м на мяне́ паве́яла не́чым ро́дным;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)