са́нкі, -нак, Д -нкам.
1. Тое, што і сані (у 1 знач.).
2. Невялікія сані для перавозу грузаў уручную, для катання з горак.
|| памянш. са́начкі, -чак, Д -чкам.
|| прым. са́начны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сіні́ца, -ы, мн. -ы, -ні́ц, ж.
Невялікая стракатая птушка атрада вераб’інападобных.
|| памянш. сіні́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
|| прым. сіні́чы, -ая, -ае і сіні́чын, -а.
Сінічы свіст.
Сінічына гняздо.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пля́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак, ж. (разм.).
Шкляная пасудзіна для захоўвання вадкасці, бутэлька.
П. малака.
|| памянш. пля́шачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
|| прым. пля́шачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мо́рда, -ы, ДМ -дзе, мн. -ы, морд і -аў, ж.
1. Пярэдняя частка галавы ў жывёлы.
2. Твар чалавека (разм., груб.).
|| памянш.-ласк. мо́рдачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паду́шачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.
1. Памянш. да падушка (у 1 знач.); невялікая падушка. На многіх сенніках былі ўжо засланы прасціны, ляжалі падбітыя падушачкі, а самі гаспадыні прыхарошваліся. Пальчэўскі. // перан. Тое, што нагадвае па мяккасці, выпукласці і пад. невялікую падушку. Падушачкі пальцаў.
2. пераважна мн. (паду́шачкі, ‑чак). Гатунак цукерак з начынкай, якія нагадваюць па форме падушку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
галу́бачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.
1. Разм. Тое, што і галубка (у 2 знач.).
2. Ласк. да галубка (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ве́снічкі, ‑чак; адз. няма.
Вузкія дзверцы ў плоце; варотцы. Адшукалі [мужчыны] ў плоце веснічкі, што выходзілі на агарод, адчынілі іх і хуценька падышлі да ганка. Пальчэўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ве́стачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.
Памянш.-ласк. да вестка. Ішлі дні, тыдні, а Анатоль не даваў аб сабе аніякае вестачкі. Пальчэўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ку́ртачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.
Памянш.-ласк. да куртка; невялікая, дзіцячая куртка. Другі [хлопчык] — чарнявы, у паласатых штоніках і жоўтай куртачцы. Арабей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мі́сачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.
Памянш. да міска; невялікая міска. Раней чым сабе, дзед накладваў мне ежу ў алавяную місачку. Бядуля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)