монагене́я

‘марскі чарвяк-паразіт’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. монагене́я монагене́і
Р. монагене́і монагене́й
Д. монагене́і монагене́ям
В. монагене́ю монагене́й
Т. монагене́яй
монагене́яю		 монагене́ямі
М. монагене́і монагене́ях

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трэмато́да

‘паразітычны плоскі чарвяк’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. трэмато́да трэмато́ды
Р. трэмато́ды трэмато́д
Д. трэмато́дзе трэмато́дам
В. трэмато́ду трэмато́д
Т. трэмато́дай
трэмато́даю		 трэмато́дамі
М. трэмато́дзе трэмато́дах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

валасе́нь

‘чарвяк’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. валасе́нь валасні́
Р. валасня́ валаснёў
Д. валасню́ валасня́м
В. валасня́ валаснёў
Т. валаснём валасня́мі
М. валасні́ валасня́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нітча́тка

‘чарвяк, гліст’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. нітча́тка нітча́ткі
Р. нітча́ткі нітча́так
Д. нітча́тцы нітча́ткам
В. нітча́тку нітча́так
Т. нітча́ткай
нітча́ткаю		 нітча́ткамі
М. нітча́тцы нітча́тках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цэсто́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Істужкавы чарвяк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гліст, -а́, М -сце́, мн. -ы́, -о́ў, м.

1. Чарвяк, які паразітуе ў арганізме чалавека або жывёлы.

2. Пра худога чалавека (груб., разм.).

|| прым. глі́сны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

подли́стник м., разг. (дождевой червь) дажджавы́ чарвя́к.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скрэ́бень, ‑я, м.

Чарвяк, які паразітуе ў кішэчніку пазваночных жывёлін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шаўкаві́чны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да шаўкоўніцы (шаўкавіцы). Шаўкавічныя плантацыі.

2. Які мае адносіны да шоўку (у 1 знач.), звязаны з яго вырабам. Шаўкавічны кокан.

•••

Шаўкавічны чарвяк гл. чарвяк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расні́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да раснічак.

•••

Раснічныя чэрві гл. чарвяк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)