Verbum

мотапрабе́г, ‑у, м.

Спартыўныя гонкі на матацыклах па перасечанай мясцовасці.

тарта́н, ‑у, м.

Сінтэтычны матэрыял, якім пакрываюць бегавыя дарожкі, спартыўныя пляцоўкі.

трусы́, ‑оў; адз. няма.

Спартыўныя кароткія штаны. // Прыналежнасць мужчынскай або жаночай бялізны.

п’е́ксы, ‑аў; адз. ‑п’екса, ‑ы, ж.

Лыжныя спартыўныя чаравікі з загнутымі ўверх насамі.

[Фін. pieksu.]

адбо́рачны, ‑ая, ‑ае.

Які створаны і служыць для адбору каго‑н. Адборачная камісія. Адборачныя спартыўныя сустрэчы.

спартла́ндыя, ‑і, ж.

Школьныя, піянерскія лагеры, дзе шырока праводзяцца цікавыя спартыўныя заняткі, арганізуюцца спаборніцтвы па рухавых гульнях.

[Ад слоў спартыўны і ландыя — краіна.]

біятло́н, ‑а, м.

Спартыўныя спаборніцтвы, у якіх лыжная гонка спалучаецца са стральбой з вінтоўкі на некалькіх агнявых рубяжах.

[Ад лац. bis — двойчы і грэч. áthlon — спаборніцтва, барацьба.]

алімпі́зм, ‑у, м.

Алімпійскі рух — міжнародныя спартыўныя спаборніцтвы па ўзору антычных, якія праводзяцца адзін раз у чатыры гады.