чэ́шска-ру́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чэ́шска-ру́скі чэ́шска-ру́ская чэ́шска-ру́скае чэ́шска-ру́скія
Р. чэ́шска-ру́скага чэ́шска-ру́скай
чэ́шска-ру́скае
чэ́шска-ру́скага чэ́шска-ру́скіх
Д. чэ́шска-ру́скаму чэ́шска-ру́скай чэ́шска-ру́скаму чэ́шска-ру́скім
В. чэ́шска-ру́скі (неадуш.)
чэ́шска-ру́скага (адуш.)
чэ́шска-ру́скую чэ́шска-ру́скае чэ́шска-ру́скія (неадуш.)
чэ́шска-ру́скіх (адуш.)
Т. чэ́шска-ру́скім чэ́шска-ру́скай
чэ́шска-ру́скаю
чэ́шска-ру́скім чэ́шска-ру́скімі
М. чэ́шска-ру́скім чэ́шска-ру́скай чэ́шска-ру́скім чэ́шска-ру́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

япо́на-ру́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. япо́на-ру́скі япо́на-ру́ская япо́на-ру́скае япо́на-ру́скія
Р. япо́на-ру́скага япо́на-ру́скай
япо́на-ру́скае
япо́на-ру́скага япо́на-ру́скіх
Д. япо́на-ру́скаму япо́на-ру́скай япо́на-ру́скаму япо́на-ру́скім
В. япо́на-ру́скі (неадуш.)
япо́на-ру́скага (адуш.)
япо́на-ру́скую япо́на-ру́скае япо́на-ру́скія (неадуш.)
япо́на-ру́скіх (адуш.)
Т. япо́на-ру́скім япо́на-ру́скай
япо́на-ру́скаю
япо́на-ру́скім япо́на-ру́скімі
М. япо́на-ру́скім япо́на-ру́скай япо́на-ру́скім япо́на-ру́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эспера́нта-ру́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эспера́нта-ру́скі эспера́нта-ру́ская эспера́нта-ру́скае эспера́нта-ру́скія
Р. эспера́нта-ру́скага эспера́нта-ру́скай
эспера́нта-ру́скае
эспера́нта-ру́скага эспера́нта-ру́скіх
Д. эспера́нта-ру́скаму эспера́нта-ру́скай эспера́нта-ру́скаму эспера́нта-ру́скім
В. эспера́нта-ру́скі (неадуш.)
эспера́нта-ру́скага (адуш.)
эспера́нта-ру́скую эспера́нта-ру́скае эспера́нта-ру́скія (неадуш.)
эспера́нта-ру́скіх (адуш.)
Т. эспера́нта-ру́скім эспера́нта-ру́скай
эспера́нта-ру́скаю
эспера́нта-ру́скім эспера́нта-ру́скімі
М. эспера́нта-ру́скім эспера́нта-ру́скай эспера́нта-ру́скім эспера́нта-ру́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эсто́нска-ру́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эсто́нска-ру́скі эсто́нска-ру́ская эсто́нска-ру́скае эсто́нска-ру́скія
Р. эсто́нска-ру́скага эсто́нска-ру́скай
эсто́нска-ру́скае
эсто́нска-ру́скага эсто́нска-ру́скіх
Д. эсто́нска-ру́скаму эсто́нска-ру́скай эсто́нска-ру́скаму эсто́нска-ру́скім
В. эсто́нска-ру́скі (неадуш.)
эсто́нска-ру́скага (адуш.)
эсто́нска-ру́скую эсто́нска-ру́скае эсто́нска-ру́скія (неадуш.)
эсто́нска-ру́скіх (адуш.)
Т. эсто́нска-ру́скім эсто́нска-ру́скай
эсто́нска-ру́скаю
эсто́нска-ру́скім эсто́нска-ру́скімі
М. эсто́нска-ру́скім эсто́нска-ру́скай эсто́нска-ру́скім эсто́нска-ру́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трася́нка, -і, ДМ -нцы, ж.

1. Стрэсенае сена з саломай, якое ідзе на корм жывёле.

Падрыхтаваць карове трасянку.

2. Беларуска-рускае змешанае маўленне.

Гаварыць на трасянцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

а́нгла-няме́цка-ру́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. а́нгла-няме́цка-ру́скі а́нгла-няме́цка-ру́ская а́нгла-няме́цка-ру́скае а́нгла-няме́цка-ру́скія
Р. а́нгла-няме́цка-ру́скага а́нгла-няме́цка-ру́скай
а́нгла-няме́цка-ру́скае
а́нгла-няме́цка-ру́скага а́нгла-няме́цка-ру́скіх
Д. а́нгла-няме́цка-ру́скаму а́нгла-няме́цка-ру́скай а́нгла-няме́цка-ру́скаму а́нгла-няме́цка-ру́скім
В. а́нгла-няме́цка-ру́скі (неадуш.)
а́нгла-няме́цка-ру́скага (адуш.)
а́нгла-няме́цка-ру́скую а́нгла-няме́цка-ру́скае а́нгла-няме́цка-ру́скія (неадуш.)
а́нгла-няме́цка-ру́скіх (адуш.)
Т. а́нгла-няме́цка-ру́скім а́нгла-няме́цка-ру́скай
а́нгла-няме́цка-ру́скаю
а́нгла-няме́цка-ру́скім а́нгла-няме́цка-ру́скімі
М. а́нгла-няме́цка-ру́скім а́нгла-няме́цка-ру́скай а́нгла-няме́цка-ру́скім а́нгла-няме́цка-ру́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

няме́цка-белару́ска-ру́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. няме́цка-белару́ска-ру́скі няме́цка-белару́ска-ру́ская няме́цка-белару́ска-ру́скае няме́цка-белару́ска-ру́скія
Р. няме́цка-белару́ска-ру́скага няме́цка-белару́ска-ру́скай
няме́цка-белару́ска-ру́скае
няме́цка-белару́ска-ру́скага няме́цка-белару́ска-ру́скіх
Д. няме́цка-белару́ска-ру́скаму няме́цка-белару́ска-ру́скай няме́цка-белару́ска-ру́скаму няме́цка-белару́ска-ру́скім
В. няме́цка-белару́ска-ру́скі (неадуш.)
няме́цка-белару́ска-ру́скага (адуш.)
няме́цка-белару́ска-ру́скую няме́цка-белару́ска-ру́скае няме́цка-белару́ска-ру́скія (неадуш.)
няме́цка-белару́ска-ру́скіх (адуш.)
Т. няме́цка-белару́ска-ру́скім няме́цка-белару́ска-ру́скай
няме́цка-белару́ска-ру́скаю
няме́цка-белару́ска-ру́скім няме́цка-белару́ска-ру́скімі
М. няме́цка-белару́ска-ру́скім няме́цка-белару́ска-ру́скай няме́цка-белару́ска-ру́скім няме́цка-белару́ска-ру́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аднара́дка, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.

1. Старадаўняе рускае мужчынскае адзенне ў выглядзе аднабортнага кафтана без каўняра.

2. Разм. Гармонік з адным радам клавішаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

памо́ры, ‑аў; адз. памор, ‑а, м.; паморка, ‑і, ДМ ‑рцы; мн. паморкі, ‑рак; ж.

Карэннае рускае насельніцтва памор’я — узбярэжжа Белага мора і Ледавітага акіяна. [Сушылаў] з архангельскіх памораў, але не рыбак, а паляўнічы. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ру́скі ​1,

гл. рускія.

ру́скі ​2, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да Русі. Расіі. Руская гісторыя. Руская прырода. Рускае грамадства.

2. Які мае адносіны да рускіх, належыць ім. Руская мова. Руская культура. // Уласцівы рускім, такі, як у рускіх. Рускі характар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)