Verbum

тор, -а, м.

Дарога, след, пакінуты калёсамі.

Няроўны т.

Пракласці свой т. (таксама перан.).

сушэ́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -э́е; незак.

Рабіцца больш сухім.

Дарога паступова сушэла.

няўзна́к, прысл.

1. Непрыкметна.

Смяяцца н.

2. Хоць бы што, неўзаметку.

Доўгая дарога нам н.

стро́ма², прысл.

1. Крута ўверх.

Дарога пайшла с. ўверх.

2. перан. Рэзка, рашуча.

С. спыніць гаворку.

увачаві́дкі, прысл.

1. Хутка, на вачах; імгненна.

Дарога падсыхала ў.

2. Сваімі вачамі, асабіста.

Упэўніцца ў.

пуцяві́на, -ы, мн. -ы, -він, ж. (паэт.).

Шлях, жыццёвая дарога.

Пуцявіны маладосці.

|| прым. пуцяві́нны, -ая, -ае.

гасці́нец², -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.

Вялікая бойкая дарога; тракт.

Даўгінаўскі г.

|| прым. гасці́нцавы, -ая, -ае.

бето́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж. (разм.).

Дарога, пляцоўка і пад., пакрытая бетонам.