гісто́рыка-стылёвы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гісто́рыка-стылёвы |
гісто́рыка-стылёвая |
гісто́рыка-стылёвае |
гісто́рыка-стылёвыя |
| Р. |
гісто́рыка-стылёвага |
гісто́рыка-стылёвай
гісто́рыка-стылёвае |
гісто́рыка-стылёвага |
гісто́рыка-стылёвых |
| Д. |
гісто́рыка-стылёваму |
гісто́рыка-стылёвай |
гісто́рыка-стылёваму |
гісто́рыка-стылёвым |
| В. |
гісто́рыка-стылёвы (неадуш.)
гісто́рыка-стылёвага (адуш.) |
гісто́рыка-стылёвую |
гісто́рыка-стылёвае |
гісто́рыка-стылёвыя (неадуш.)
гісто́рыка-стылёвых (адуш.) |
| Т. |
гісто́рыка-стылёвым |
гісто́рыка-стылёвай
гісто́рыка-стылёваю |
гісто́рыка-стылёвым |
гісто́рыка-стылёвымі |
| М. |
гісто́рыка-стылёвым |
гісто́рыка-стылёвай |
гісто́рыка-стылёвым |
гісто́рыка-стылёвых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гісто́рыка-тыпалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гісто́рыка-тыпалагі́чны |
гісто́рыка-тыпалагі́чная |
гісто́рыка-тыпалагі́чнае |
гісто́рыка-тыпалагі́чныя |
| Р. |
гісто́рыка-тыпалагі́чнага |
гісто́рыка-тыпалагі́чнай
гісто́рыка-тыпалагі́чнае |
гісто́рыка-тыпалагі́чнага |
гісто́рыка-тыпалагі́чных |
| Д. |
гісто́рыка-тыпалагі́чнаму |
гісто́рыка-тыпалагі́чнай |
гісто́рыка-тыпалагі́чнаму |
гісто́рыка-тыпалагі́чным |
| В. |
гісто́рыка-тыпалагі́чны (неадуш.)
гісто́рыка-тыпалагі́чнага (адуш.) |
гісто́рыка-тыпалагі́чную |
гісто́рыка-тыпалагі́чнае |
гісто́рыка-тыпалагі́чныя (неадуш.)
гісто́рыка-тыпалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
гісто́рыка-тыпалагі́чным |
гісто́рыка-тыпалагі́чнай
гісто́рыка-тыпалагі́чнаю |
гісто́рыка-тыпалагі́чным |
гісто́рыка-тыпалагі́чнымі |
| М. |
гісто́рыка-тыпалагі́чным |
гісто́рыка-тыпалагі́чнай |
гісто́рыка-тыпалагі́чным |
гісто́рыка-тыпалагі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гісто́рыка-тэарэты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гісто́рыка-тэарэты́чны |
гісто́рыка-тэарэты́чная |
гісто́рыка-тэарэты́чнае |
гісто́рыка-тэарэты́чныя |
| Р. |
гісто́рыка-тэарэты́чнага |
гісто́рыка-тэарэты́чнай
гісто́рыка-тэарэты́чнае |
гісто́рыка-тэарэты́чнага |
гісто́рыка-тэарэты́чных |
| Д. |
гісто́рыка-тэарэты́чнаму |
гісто́рыка-тэарэты́чнай |
гісто́рыка-тэарэты́чнаму |
гісто́рыка-тэарэты́чным |
| В. |
гісто́рыка-тэарэты́чны (неадуш.)
гісто́рыка-тэарэты́чнага (адуш.) |
гісто́рыка-тэарэты́чную |
гісто́рыка-тэарэты́чнае |
гісто́рыка-тэарэты́чныя (неадуш.)
гісто́рыка-тэарэты́чных (адуш.) |
| Т. |
гісто́рыка-тэарэты́чным |
гісто́рыка-тэарэты́чнай
гісто́рыка-тэарэты́чнаю |
гісто́рыка-тэарэты́чным |
гісто́рыка-тэарэты́чнымі |
| М. |
гісто́рыка-тэарэты́чным |
гісто́рыка-тэарэты́чнай |
гісто́рыка-тэарэты́чным |
гісто́рыка-тэарэты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гісто́рыка-філалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гісто́рыка-філалагі́чны |
гісто́рыка-філалагі́чная |
гісто́рыка-філалагі́чнае |
гісто́рыка-філалагі́чныя |
| Р. |
гісто́рыка-філалагі́чнага |
гісто́рыка-філалагі́чнай
гісто́рыка-філалагі́чнае |
гісто́рыка-філалагі́чнага |
гісто́рыка-філалагі́чных |
| Д. |
гісто́рыка-філалагі́чнаму |
гісто́рыка-філалагі́чнай |
гісто́рыка-філалагі́чнаму |
гісто́рыка-філалагі́чным |
| В. |
гісто́рыка-філалагі́чны (неадуш.)
гісто́рыка-філалагі́чнага (адуш.) |
гісто́рыка-філалагі́чную |
гісто́рыка-філалагі́чнае |
гісто́рыка-філалагі́чныя (неадуш.)
гісто́рыка-філалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
гісто́рыка-філалагі́чным |
гісто́рыка-філалагі́чнай
гісто́рыка-філалагі́чнаю |
гісто́рыка-філалагі́чным |
гісто́рыка-філалагі́чнымі |
| М. |
гісто́рыка-філалагі́чным |
гісто́рыка-філалагі́чнай |
гісто́рыка-філалагі́чным |
гісто́рыка-філалагі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гісто́рыка-філасо́фскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гісто́рыка-філасо́фскі |
гісто́рыка-філасо́фская |
гісто́рыка-філасо́фскае |
гісто́рыка-філасо́фскія |
| Р. |
гісто́рыка-філасо́фскага |
гісто́рыка-філасо́фскай
гісто́рыка-філасо́фскае |
гісто́рыка-філасо́фскага |
гісто́рыка-філасо́фскіх |
| Д. |
гісто́рыка-філасо́фскаму |
гісто́рыка-філасо́фскай |
гісто́рыка-філасо́фскаму |
гісто́рыка-філасо́фскім |
| В. |
гісто́рыка-філасо́фскі (неадуш.)
гісто́рыка-філасо́фскага (адуш.) |
гісто́рыка-філасо́фскую |
гісто́рыка-філасо́фскае |
гісто́рыка-філасо́фскія (неадуш.)
гісто́рыка-філасо́фскіх (адуш.) |
| Т. |
гісто́рыка-філасо́фскім |
гісто́рыка-філасо́фскай
гісто́рыка-філасо́фскаю |
гісто́рыка-філасо́фскім |
гісто́рыка-філасо́фскімі |
| М. |
гісто́рыка-філасо́фскім |
гісто́рыка-філасо́фскай |
гісто́рыка-філасо́фскім |
гісто́рыка-філасо́фскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гісто́рыка-эпі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гісто́рыка-эпі́чны |
гісто́рыка-эпі́чная |
гісто́рыка-эпі́чнае |
гісто́рыка-эпі́чныя |
| Р. |
гісто́рыка-эпі́чнага |
гісто́рыка-эпі́чнай
гісто́рыка-эпі́чнае |
гісто́рыка-эпі́чнага |
гісто́рыка-эпі́чных |
| Д. |
гісто́рыка-эпі́чнаму |
гісто́рыка-эпі́чнай |
гісто́рыка-эпі́чнаму |
гісто́рыка-эпі́чным |
| В. |
гісто́рыка-эпі́чны (неадуш.)
гісто́рыка-эпі́чнага (адуш.) |
гісто́рыка-эпі́чную |
гісто́рыка-эпі́чнае |
гісто́рыка-эпі́чныя (неадуш.)
гісто́рыка-эпі́чных (адуш.) |
| Т. |
гісто́рыка-эпі́чным |
гісто́рыка-эпі́чнай
гісто́рыка-эпі́чнаю |
гісто́рыка-эпі́чным |
гісто́рыка-эпі́чнымі |
| М. |
гісто́рыка-эпі́чным |
гісто́рыка-эпі́чнай |
гісто́рыка-эпі́чным |
гісто́рыка-эпі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гісто́рыка-этнаграфі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гісто́рыка-этнаграфі́чны |
гісто́рыка-этнаграфі́чная |
гісто́рыка-этнаграфі́чнае |
гісто́рыка-этнаграфі́чныя |
| Р. |
гісто́рыка-этнаграфі́чнага |
гісто́рыка-этнаграфі́чнай
гісто́рыка-этнаграфі́чнае |
гісто́рыка-этнаграфі́чнага |
гісто́рыка-этнаграфі́чных |
| Д. |
гісто́рыка-этнаграфі́чнаму |
гісто́рыка-этнаграфі́чнай |
гісто́рыка-этнаграфі́чнаму |
гісто́рыка-этнаграфі́чным |
| В. |
гісто́рыка-этнаграфі́чны (неадуш.)
гісто́рыка-этнаграфі́чнага (адуш.) |
гісто́рыка-этнаграфі́чную |
гісто́рыка-этнаграфі́чнае |
гісто́рыка-этнаграфі́чныя (неадуш.)
гісто́рыка-этнаграфі́чных (адуш.) |
| Т. |
гісто́рыка-этнаграфі́чным |
гісто́рыка-этнаграфі́чнай
гісто́рыка-этнаграфі́чнаю |
гісто́рыка-этнаграфі́чным |
гісто́рыка-этнаграфі́чнымі |
| М. |
гісто́рыка-этнаграфі́чным |
гісто́рыка-этнаграфі́чнай |
гісто́рыка-этнаграфі́чным |
гісто́рыка-этнаграфі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гісто́рыка-этналагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гісто́рыка-этналагі́чны |
гісто́рыка-этналагі́чная |
гісто́рыка-этналагі́чнае |
гісто́рыка-этналагі́чныя |
| Р. |
гісто́рыка-этналагі́чнага |
гісто́рыка-этналагі́чнай
гісто́рыка-этналагі́чнае |
гісто́рыка-этналагі́чнага |
гісто́рыка-этналагі́чных |
| Д. |
гісто́рыка-этналагі́чнаму |
гісто́рыка-этналагі́чнай |
гісто́рыка-этналагі́чнаму |
гісто́рыка-этналагі́чным |
| В. |
гісто́рыка-этналагі́чны (неадуш.)
гісто́рыка-этналагі́чнага (адуш.) |
гісто́рыка-этналагі́чную |
гісто́рыка-этналагі́чнае |
гісто́рыка-этналагі́чныя (неадуш.)
гісто́рыка-этналагі́чных (адуш.) |
| Т. |
гісто́рыка-этналагі́чным |
гісто́рыка-этналагі́чнай
гісто́рыка-этналагі́чнаю |
гісто́рыка-этналагі́чным |
гісто́рыка-этналагі́чнымі |
| М. |
гісто́рыка-этналагі́чным |
гісто́рыка-этналагі́чнай |
гісто́рыка-этналагі́чным |
гісто́рыка-этналагі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гісто́рык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гісто́рык |
гісто́рыкі |
| Р. |
гісто́рыка |
гісто́рыкаў |
| Д. |
гісто́рыку |
гісто́рыкам |
| В. |
гісто́рыка |
гісто́рыкаў |
| Т. |
гісто́рыкам |
гісто́рыкамі |
| М. |
гісто́рыку |
гісто́рыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эпігра́фіка, -і, ДМ -фіцы, ж.
Дапаможная гісторыка-філалагічная дысцыпліна, якая займаецца вывучэннем старажытных надпісаў на каменных плітах, скалах, на металічных, гліняных прадметах і іншых вырабах.
|| прым. эпіграфі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)