ідыяты́чны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і ідыёцкі. Ідыятычная ўсмешка. Ідыятычны ўчынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

блізнюкі́, ‑оў; адз. блізнюк, ‑а, м.

Разм. Тое, што і блізняты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

браві́сіма, выкл.

Тое, што і брава, але ў больш моцнай ступені.

[Іт. bravissimo.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бра́ціха, ‑і, ДМ ‑цісе, ж.

Разм. Тое, што і братавая.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ку́тнік, ‑а, м.

Разм. Тое, што і кутні зуб (гл. зуб).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ладко́м, прысл.

Разм. Тое, што і ладам. Сядзем радком, пагаворым ладком.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ле́цечка, ‑а, н.

Нар.-паэт. і ласк. Тое, што і лецейка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

збаёдаваць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак., каго-што.

Тое, што і збаёдаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згайдану́цца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; ‑нёмся, ‑няцеся; зак.

Тое, што і гайдануцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згайдану́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.

Тое, што і гайдануць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)