штурха́ч, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.
1. Дэталь, прыстасаванне для падштурхоўвання чаго-н. (спец.).
Ш. клапана.
2. Дапаможны паравоз у хвасце цягніка або самаходнае судна, якое штурханнем рухае баржы (спец.).
3. перан. Чалавек, якому даручана падштурхнуць, паскорыць патрэбную ў дадзены момант справу (разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дэбіто́р, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
Даўжнік прадпрыемства, арганізацыі, установы.
|| прым. дэбіто́рскі, -ая, -ае.
Дэбіторская запазычанасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жэстыкуля́цыя, -і, ж.
Манера жэстыкуляваць; жэсты.
Энергічная ж.
|| прым. жэстыкуляцы́йны, -ая, -ае і жэстыкулято́рны, -ая, -ае (спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
задзе́йнічаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што (спец.).
Увесці ў дзеянне, у эксплуатацыю.
З. новую буравую свідравіну.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
задра́іць, -а́ю, -а́іш, -а́іць; -а́ены; зак., што (спец.).
Наглуха зачыніць.
З. люкі.
|| незак. задра́йваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
засале́нне, -я, н. (спец.).
Павышаная колькасць мінеральных солей у глебе, якія перашкаджаюць земляробству.
Барацьба з засаленнем глебы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лічы́нка², -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж. (спец.).
Частка затвора вінтоўкі, якая замыкае канал ствала.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
малява́льны, -ая, -ае.
1. Які служыць для размалёўвання (спец.).
М. трафарэт.
2. Прызначаны для малявання.
М. альбом.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ка́бельтаў, -тава, мн. -тавы, -тавых, м. (спец.).
Марская мера даўжыні, роўная 185,2 м.
|| прым. ка́бельтавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кайнэ́, нескл., н. (спец.).
Агульнанародная мова, што ўзнікла на аснове якога-н. пашыранага дыялекту або некалькіх дыялектаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)