самакла́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Рама для ўкладвання тканіны пасля адбельвання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаця́г, ‑а, м.

Спец. Ланцуговы транспарцёр для падачы розных грузаў, матэрыялаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сасква́рыцца, ‑рыцца; зак.

Быць гатовымі для яды (пра сала). Сала саскварылася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святлокапі́р, ‑а, м.

Спец. Апарат для здымання копій на святлоадчувальнай паперы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святлолячэ́нне, ‑я, н.

Выкарыстанне праменяў святла (сонечнага ці штучнага) для лячэння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бензазапра́вачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для запраўкі машын вадкім палівам. Бензазаправачная калонка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бусо́ль, ‑і, ж.

Геадэзічная прылада для вымярэння гарызантальных вуглоў на мясцовасці.

[Фр. boussole.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадагрэ́йны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для награвання вады. Вадагрэйны кацёл. Вадагрэйная ўстаноўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадапо́йны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для вадапою. Вадапойнае карыта, вядро.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́рачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для варкі, выварвання. Варачны цэх. Варачны кацёл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)