лепразо́рый, ‑я, м.

Лячэбная ўстанова для хворых на праказу; калонія пракажоных.

[Ад лац. leprosus — пракажоны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лесаўкла́дчык, ‑а, м.

Спец. Машына для ўкладкі пілаванага лесу ў штабялі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лінко́с, ‑а, м.

Штучная мова для магчымай сувязі з іншапланетнымі цывілізацыямі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

люпазо́рый, ‑я, м.

Спецыяльная лячэбная ўстанова для хворых на туберкулёз скуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згіна́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для згінання суставаў (пра мышцы).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

магнітафо́н, ‑а, м.

Апарат для запісу і аднаўлення гуку электрамагнітным шляхам.

[Ад грэч. magnētis — магніт і phōnē — гук.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

марці́ра, ‑ы, ж.

Артылерыйская гармата з кароткім ствалом для навясной стральбы.

[Гал. mortier ад лац. mortarium — ступа.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзетаро́дны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Прызначаны для нараджэння патомства; палавы. Дзетародныя органы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзяржыдрэ́ва, ‑а, н.

Калючая расліна сямейства крушынавых; скарыстоўваецца для жывых агароджаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дрэ́на, ‑ы, ж.

Падземны штучны вадасцёк, труба, латок для асушэння грунту.

[З англ. drain — высушваць, асушаць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)